با بررسی های چشمی می توان به نواقص آشکار پی برد . پوشش باید صاف ، تا حدی درخشان ،پیوسته وخالی از نواقصی مانند باقی مانده های سرباره ،خاکستر،تاله یا جرم باشد. نقاط بدون پوشش و یا لکه هایی که به علت بی دقتی در اسیدشویی و یا براثروجود زنگ ویا پسمانده های پوشش و یا لکه هایی که به علت بی دقتی در اسیدشویی ویا در اثر وجود زنگ ویا پس مانده های خوردگی و پوسته اکسیدی ایجاد شده اند قابل قبول نمی باشد. بعضی از نواقص در ذیل آمده است :
1.2 سطح زبر وتیره : این سطوح به دلایل مختلفی ایجاد می شوند از جمله رشد بیش از حد لایه ی آلیاژی و غوطه ورسازی به مدت طولانی و دردمای بالا ، به آهستگی سرد شدن ، انبارکردن قطعات بزرگ درفضای کم ، اسیدشویی بیش از حد.
1.3 پوشش غیر یکنواخت یا ناصاف : به علت دمای کم غوطه ورسازی ویا زیاد بودن سرعت خروج قطعه به وجود می آید.
1.4 لکه ها در پوشش : به علت چسبیدن ذرات تفاله و جرم به قطعه در موقع خروج از حمام مذاب به وجود می آید.
1.5 لکه های بدون پوشش : به علت اسیدشویی وپاک کردن ناقص به وجود می آید. برخی از پوسته های تابکاری وسرباره های جوشکاری به سرعت مورد حمله اسید قرار نمی گیرند. گاهی بنظر می رسد که این مقاطع به خوبی شسته و از پوسته پاک شده اند در حالی که مقداری پوسته هنوز برروی سطح موجود است و مانع گالوانیزه شدن می شود. نظیر این حالت موقعی که ورقه ها در یک محیط احیاکننده قوی آنیل می شوند ومقداری از زنگ به آهن احیا می شود نیز رخ می دهد. در واقع اسیدشویی به طور کامل انجام نمی شود واین باقی مانده اسیدها از این که روی مذاب سطح را خیس کند جلوگیری می کنند.
1.6 تاول: به علت روی هم افتادن سطوح فلزی در موقع اسیدشویی ،گازهیدروژن در فضای بین قطعات نفوذ می کندودر موقع گالوانیزه کردن منبسط می شود وتولید تاول می کند.
1.7 ضخامت پوشش: عمر پوشش گالوانیزه به ضخامت آن بستگی دارد. ایجاد پوششی که ضخامت آن از حدود 2تا 3 میکرون کمتر باشد امکان پذیر نیست مگر با روشهای خاص نظیر برس زدن وغیره.
1.8 پشته در پوشش : اغلب به علت به تله افتادن ذرات تفاله روی سطح فولاد رخ می دهد. لایه های فولادی که برسطح قطعات ایجاد می شود ، درزهایی که به علت نقصهای ریختگی به وجود می آیند نیز به این کار کمک می کنند. این عیوب به روش گالوانیزه کردن مربوط نیستند.
