فناوری های نوین تصفیه پساب حاصل از فرآیند ابکاری

فرآیند آبکاری فلزات باعث تولید پساب هایی حاوی فلزات سنگین و مواد شیمیایی مضر می شود که در صورت دفع مستقیم ، آسیب های جدی به محیط زیست وارد می شود . برای کاهش این اثرات ، استفاده از فناوری های نوین تصفیه پساب به یک ضرورت در صنایع تبدیل شده است . در ادامه مهمترین روش های مدرن تصفیه پساب آبکاری را معرفی می کنیم :

تصفیه پساب 2

اسمز معکوس (RO) : این فناوری با استفاده از غشاهای نیمه تراوا ، فلزات سنگین و نمک ها را با دقت بالا حذف می کند . مزیت اصلی اسمز معکوس بازیافت آب با خلوص بسیار بالا است. کاربرد رایج آن در تصفیه پساب پساب های حاوی نیکل و کروم است.

الکتروکواگولاسیون : در این روش با اعمال جریان برق ، فلزات موجود در پساب به صورت لخته جدا می شوند . این فناوری با کاهش مصرف مواد شیمیایی ، گزینه ای کارآمد برای تصفیه پساب های حاوی نیکل ، کروم و روی محسوب می شود.

رزین تبادل یونی : رزین ها با جذب یون های فلزی ، امکان بازیابی فلزات با ارزش مانند کروم و مس را فراهم می کنند. این روش برای صنایعی که به بازیافت اقتصادی فلزات اهمیت می دهند بسیار موثر است.

نانو فیلتراسیون : این روش توانایی جداسازی یون ها و مولکول های آلی را دارد و معمولا در کنار اسمز معکوس برای افزایش بازدهی سیستم استفاده می شود این روش در خطوط آبکاری حساس به کار می رود .

تبخیر حرارتی : یکی از کامل ترین روش ها برای حذف پساب مایع که تا 100 درصد آب را می تواند بازیابی کند. این فناوری بیشتر در واحد های بزرگ و صادرات محور کاربرد دارد.

ترسیب شیمیایی : روش ساده و اقتصادی برای تبدیل یون های فلزی به رسوب جامد است . در اغلب واحد های کوچک آبکاری ، این روش به عنوان گزینه ای عملیاتی و کم هزینه مورد استفاده قرار میگیرد.

انتخاب صحیح روش تصفیه پساب وابسته به نوع فلزات موجود ، حجم پساب و شرایط اقتصادی واحد تولیدی است . شرکت ها می توانند با استفاده از این فناوری ها ضمن کاهش اثرات زیست محیطی ، آب و فلزات را نیز بازیافت کرده و به چرخه تولید بازگرداند .