پوشش های کروماته
محلول های کروماته معمولا اسیدی بوده وحاوی نمک های کروم شش ظرفیتی همراه با نمک های متنوع دیگر که تغییر آنها بر ظاهر و سختی پوشش تاثیر می گذارند هستند . پوشش های کروماته شفاف ،بی رنگ شده، زرد قوس وقزحی، سبز زیتونی و پوشش های مشکی را بر پوشش روی بوسیله محلول های مناسب می توان ایجاد نمود.
پوشش های شفاف را نیز می توان از طریق بیرنگ کردن پوشش زرد قوس وقزحی در محلول قلیایی یا اسید فسفریک بدست آورد.
آب بندی (لاک کاری)
برای بدست آوردن مقاومت خوردگی بهتر پوشش های کروماته میتوان از عملیات تکمیلی آب بندی توسط نفوذ مواد آلی به درون فیلم کروماته استفاده نمود. همچنین این عملیات موجب افزایش مقاومت پوشش کروماته در دماهای بالا میشود. عمل آب بندی بوسیله غوطه وری یا پاشش توسط پلیمرهای محلول در آب انجام میشود . عملیات آب بندی را میتوان با افزودن مواد آلی مناسب به محلول کروماته نیز انجام داد.
شستشو و خشک کردن
اگر از آب داغ به عنوان شستشو نهایی بعد از کروماته استفاده شود ، زمان شستشو باید حتی الامکان کوتاه باشد تا از حل شدن کرم شش ظرفیتی جلوگیری شود. درجه حرارت خشک کردن قطعات بستگی به نوع کروماته داشته و باید بگونه ای انتخاب گردد که از بوجود آمدن ترک در اثر تغییر ساختار (از دست دادن آب )جلوگیری شود.(معمولا حداکثر دمای خشک کردن 60 درجه سانتی گراد می باشد)
فرایند کروماته قطعات به صورت انبوه
اگر قطعات به صورت انبوه در گردون آبکاری وکروماته شوند ، مقاومت خوردگی پوشش کروماته درآزمایش پاشش نمک خنثی تا حدودی کاهش می یابد.
رنگی کردن
در صورت نیاز می توان جهت شناسایی قطعات پوشش های کروماته نوع A و B را توسط مواد آلی رنگی نمود . این فرآیند توسط روش های غوطه وری یا پاشش محلول های رنگی پایه آبی مناسب انجام می شود.
