پوشش های پودری با توجه به قابلیت های فراوانی که دارند، روز به روز در صنعت عملیات تکمیلی قطعات، پیشرفت می کنند و در صنایع مختلف، به طور موفقیت آمیز، جایگزین مناسبی برای پوششهای مایعی می شوند.
این نوع از پوشش دهی، بر روی زیر لایه های فلزی و زیر لایه هایی که توانایی مقاومت در دمای بالا و به مدت طولانی دارند قابل اعمال هستند. اما در مورد زیر لایه های حساس به حرارت، باید روشی ابداع شود که بتوان این نوع پوشش را به کار گرفت. به همین دلیل، مشکل پوشش دهی زیر لایه های حساس به حرارت، متخصصان صنایع عملیاتی تکمیلی را به چاره واداشت، در دهه 1960 میلادی پیشرفت های چشمگیری در علم شیمی پدید آید. از جمله این دستاورد ها، اختراع آغازگرهای نوری بود که در ساختار پلیمرها به کار گرفته می شدند، پلیمرهای حاصل از این فرآیند، تحت عنوان فتو پلیمرها نامیده شدند.
استفاده از فتوپلیمرها از سال 1970 میلادی آغاز گردید.خواص بارز فتوپلیمرها این بود که قبل از قرارگیری در معرض تابش اشعه، به صورت رزین مایع بودند، اما پس از اینکه تحت تابش لیزر یا اشعه ماوراء بنفش با طول موج و قدرت مناسب قرار می گرفتند به سرعت تغییر فاز داده و به حالت جامد در می آمدند.
این پیشرفت، سرآغاز ایجاد فرآیندهایی تحت عنوان فرآیند های تابشی یا عمل آوری تابشی گردید و با تحقیقاتی که در این زمینه برای استفاده از این قابلیت در پوشش های صنعتی انجام گرفت، روش پوشش دهی پودری قابل عمل آوری با اشعه ماوراء بنفش به دنیای پوشش های صنعتی معرفی شد.
