تعریف خود ترمیم شوندگی پوشش های قطعات
خود ترمیمی به عنوان توانایی یک ماده برای ترمیم (بازیابی/ترمیم) خودکار و همزمان آسیبها بدون هرگونه دخالت خارجی تعریف می گردد و بسیاری از اصطلاحات عمومی از قبیل خود ترمیمی و ترمیم خودکار برای تعریف چنین ویژگی در مواد استفاده می شود.
ترکیب و استفاده از ویژگی های خود ترمیم شوندگی در مواد ساخت بشر اغلب نمی تواند عملکرد خودترمیم شوندگی را بدون یک محرک خارجی انجام دهد، در نتیجه خود ترمیمی می تواند دو حالت داشته باشد که عبارتند از:
1- ترمیم خود به خودی و خود محرک( بدون هر گونه دخالت)
2- ترمیم غیر خود به خودی(به کمک محرک خارجی)
در حال حاضر، خود ترمیم شوندگی تنها به عنوان قدرت بازیابی مکانیکی از طریق ترمیم ترک تلقی می شود. اما نمونه های دیگری وجود دارد که در آنها نه تنها ترکها بلکه همچنین سوراخ ها و حفره های بسیار ریز نیز برای داشتن عملکردی بهتر ترمیم می گردند. با این حال انواع مختلف مواد همانند پلاستیک ها(پلیمر ها)، رنگ ها( روکش ها)، فلزات(آلیاژها) و سرامیک ها(بتن)، مکانیزمهای خود ترمیم شونده خاصی خودشان را دارند.
به طور کلی انواع مختلف فرآیند ها در طراحی مواد خود ترمیم شونده عبارتند از:
1-آزاد سازی عامل ترمیم کننده
2-اتصالات عرضی برگشت پذیر
3- استفاده از فن آوری های مختلف
-الکتروهیدرودینامیک ها
-رسانایی
-اثرحافظه داری
-مهاجرت نانو ذرات
- هم رسوبی
