قصه کشف ماده ای اعجاب انگیز >
امروز می خوهم برای شما از شب های جادویی بنویسم که در سکوت و خلوت آزمایشگاه ها ، دانشمندان به اکتشافات بزرگی دست می زنند و مرز های علم را جابجا می کنند.
شاید برای من و شما آخرهفته ها زمانی برای استراحت و لذت بردن از تفریح باشد ، اما برای دو دانشمند به نام های آندره گایم و کنستانتین نوسلف ، تعطیلات آخر هفته معنای دیگری داشت. درحالی که بیشتر همکارانشان آزمایشگاه را ترک می کردند ، آن ها در فضای آرام و خلوت آنجا ، مشغول آزمایش هایی می شدند که هیچ وقت فرصت انجام آن ها را در ساعات رسمی پیدا نمی کردند . این لحظات ، لحظاتی بودند که گویی مرزهای واقعیت به تعلیق درآمده و آن ها می توانستند آزادانه به دنبال چیز هایی بگردند که دیگران شاید عجیب بی فایده می پنداشتند . در یکی از این شب های تعطیلات ، ماجرای عجیب و جالبی رقم خورد. گایم و نووسلف شروع به بازی با گرافیت کردند . ماده ای که در مداد های معمولی استفاده می شود. اما به ای استفاده از ابزار های پیچیده ، این بار آن ها از نوار چسب استفاده کردند . تکه ای کوچک از گرافیت را با نوار چسب برداشتند و به همین سادگی ماده ای کاملا جدید کشف یا شاید می توان گفت خلق کردند به نام : <<گرافن>>
گرافن که در شب های بی نام ونشان آزمایشگاه و با وسایل ساده خلق شده بود به سرعت تتبدیل به محور پژوهش های جدیدی در حوزه الکترونیک و فناوری مواد شد . این کشف ثابت کرد که گاهی بهترین اکتشافات از دل کنجکاوی های کودکانه و آزمایش های شاده بیرون می آید. شاید برای گایم ونووسلف ، این شب ها بیش از یک تفریح علمی بود آن ها در این لحظات به جستجوی معجزاتی می پرداختند که در دل زندگی روز مره و ابزار های پیش پا افتاده پنهان شده بودند. آری ، در جهانی که هر روز پیچیده تر می شود گاهی بازگشت به سادگی می تواند جادوی علم را دوباره احیا کند و کلید و راه حلی برای رفع پیچیدگی ها باشد.
